به بهانه پایان سال 2013

31 12 2013

سه‌شنبه 10 دی‌ماه 1392

Image

در ساعات پایانی سال 2013 هستیم. یک سوال اساسی این است که سال میلادی چه ربطی به ما دارد؟ سوال خوبی است و جواب من اینه که به هرحال میزبان ما در این وبلاگ – وردپرس – در ایران نیست وقاعدتا یک جمع‌بندی در پایان سال دارد. خوب این هم نباشد، حداقل بهانه‌ای است برای باز کردن در این وبلاگ خاک گرفته.

متاسفانه و به دلایلی که -اگر منطقی فکر کنیم – قابل دفاع نیستند، اونقدر گرفتاری برای خودم درست کردم که وبلاگ‌نویسی -که به نظر من لذت غیرقابل وصفی دارد – در رتبه چندم قرار گرفته است. اشتغال بی‌حد در شبکه‌های اجتماعی یکی از دلایل کم‌نویسی است. خود وبلاگ‌نویسی ووبلاگ‌خوانی یک فعالیت تعاملی در فضای مجازی است. آنقدر که دنیا رو به سرعت آورده، سریع‌خوانی نیز جزء جدایی‌ناپذیر این جهان شده. توییتر با معجزه 140 کاراکتری خود دنیای خبرخوانی را تسخیر کرده.  فیسبوک به منبع عظیمی برای بیان احساسات واشتراک حالات تبدیل شده.گوگل‌پلاس دررقابت با فیسبوک چهارنعل در حال تاختن است. فرندفید که قرار بود در آن فید‌های فرندها به صورت متمرکز دیده شود، الان در بین ما کارکردی فیسبوکی-توییتری دارد. شبکه‌های اشتراک موسیقی هم که جایگاه خود را دارند. اینستاگرام تلفن‌های همراه و تبلت‌ها را تسخیر کرده و…..

این قدرت رسانه‌‌های مجازی است که شب‌نشینی‌ها اکنون از قالب سنتی خود خارج شده‌اند. در هر جمعی تعدادی گوشی وتبلت ولپ‌تاپ به دست در این فضای مجازی می‌چرخند.

 برای من که سنی چندین دهه‌ای دارم، غور و فرو رفتن در این بحر بی‌پایان فرصت تازه‌ای فراهم کرده تا نوع دیدن اجتماع و حتی نگرش به کارم را تغییر بدهم. نه که بخواهم تغییر بدهم، بلکه مجبورم تغییر بدهم و هیچگاه در این مورد دگم نبوده‌ام.

همواره در تازه‌های فضای مجازی پیشتاز بوده‌ام. این مطلب را نه از باب تفاخر، که از باب تذکر به خودم می‌گویم. از نخستین وبلاگ‌نویس‌های فارسی زبان بوده‌ام واز نخستین مشترکان  تمام شبکه‌های اجتماعی، یا حداقل از نخستین مشترکان شبکه‌های اجتماعی شناخته شده.

همیشه نوشته‌های وبلاگم ارزشمند نبوده‌اند. قبلا هم گفته‌ام که وبلاگ را بیشتر برای خودم می‌نویسم تا بنویسم. درشبکه‌ها نیز از خواندن مطالب جالب وجذاب لذت برده‌ام و پابه پای جوانان تاخته‌ام.

اینجا از همان اول بنای خود قرار بود آرامش‌گاهم باشد. واقعا بوده. امیدوارم بتوانم در سال 2014 شروع تازه‌ای داشته باشم.





وبلاگستان فارسی و مشکلات دم‌دستی آن

6 09 2011

سه‌شنبه 15 شهریور1390

persianblogsday-237x282

16 شهریور روز وبلاگستان فارسی است. یادبود روزی که در 10 سال قبل – 16 شهریور 1380- سلمان جریری چنین نوشت: (از اینجا واینجا)

weblog (وب نوشت) اصلا یعنی چی؟

وب نوشت بر وزن دست نوشت یک اصطلاح من در آوردی است! خیلی جدی نگیرید! اما weblog به وب سایت یا homepage ای میگن که شامل نوشته های شخصی یک نفر راجع به چیزها و نکات جالبی که میبینه یا بهشون فکر میکنه هست. weblog ها معمولا هر روز update می شوند. میتونید مجموعه ای از weblog کلی آدم رو در این قسمت از سایت google ببینید.

وب نوشت من شامل چه چیزهایی میشه؟

… از نکات جالبی که در طول روز از اینور و اونور می خونم و می شنوم … تا چیزهای جالبی که روی وب پیدا می کنم … تا فکرها و نکاتی که به ذهنم می‌آد … همه چی! …

و این چنین بود که وبلاگ فارسی زاده شد.از آن روز تاکنون، سرویس‌های خدمات دهنده فراوانی – اعم از ایرانی یا غیر آن – در خدمت وبلاگ‌نویسان بوده‌اند.

تجربه اولیه وبلاگ‌نویسی من به سال 1381 برمی‌گردد و آن محیط نوستالژیک پرشین‌بلاگ. اولین وبلاگم در آنجا بود. بعد محیط‌های دیگر و نهایتا کوچ به وردپرس. از سال 1385 در اینجا هستم.

چه نامرادی‌ها و البته خوشی‌هایی را در این مدت تجربه کردم، بماند. یک بار سرویس میهن‌بلاگ کل وبلاگم را با تمام آرشیو و خاطراتش از بین برد. بی‌هیچ توضیحی!

در اینجا قصد خاطره‌نویسی ندارم. در پست قبلی هم گفتم (+)که چه دوستانی را در این محیط یافته‌ام و بسیار مسرور و شادمان از این دوستان و چه بسیار دوستان دیگری که رفیق نیمه‌راه بودند. در این مجال می‌خوام به مشکلات وبلاگستان فارسی بپردازم.

با یک بررسی خیلی ساده، مشکلات دم‌دستی وبلاگ‌نویسی در ایران را  می‌توان بدین‌گونه فهرست نمود. لازم به ذکر است که این لیست نه ترتیبی دارد و نه تقدم وتاخری. می‌توان این لیست را حتی منطقه‌ای کرد و مشکلات را موردی ذکر کرد. اینها مشکلاتی است که به نظر من رسیده است:

1- سرعت اینترنت : بدیهی‌ترین مشکل موجود. به بهانه نبود زیرساخت‌های لازم و عدم نیاز کاربران به سرعت‌های بالا! از این مسخره‌تر توجیه نداریم!

2- فیلترینگ : بی‌هیچ ضابطه‌ای و کاملا سلیقه‌ای! مثلا کل وردپرس فیلتره!

3- درست‌ننویسی: منظور اشتباهات نگارشی است و البته زیبا‌نویسی! رعایت درست علائم نگارشی، نیم‌فاصله، پاراگراف‌بندی، املای صحیح کلمات، تراز کردن متن و…. ازبدیهی ترین اصول نوشتن است. یادمان باشد که مخاطب ما نمی‌خواهد فقط سرگرم شود، او دارد یاد می‌گیرد، همه چیزها را، از جمله نوشتن را!

4- مشکلات مالی: خب به جز چند وبلاگ‌نویس بزرگ بقیه فقط به عشق خود و البته مخاطبینشان می‌نویسند. هیچ پشتیبان مالی ندارند! (برای مثال دراین رابطه نگاه کنید به: نگاهی به بحث درآمدزایی در وبلاگستان فارسی)

5- مستمر نبودن وبلاگ‌نویسی: یک مشکل کلی. در پست قبلی وبلاگم در این مورد نوشته‌ام.

6- رعایت نکردن کپی‌رایت: یک مشکل عمومی در همه جا. وبلاگستان از این امر مستثنی نیست!

7- نداشتن ایده برای نوشتن: خب وبلاگ با نوشته‌های جدید و بروز شدن آن برپاست و گرنه می‌شود یک آرشیو بدردنخور!

اینها تنها مشکلات موجود نیستند، ولی بخشی از مشکلات هستند. شما می‌توانید این لیست را با کامنت‌های خود تکمیل نمایید! بسم‌الله!

در این رابطه: خوب وبلاگ بنویسید لطفا!





به بهانه روز جهانی وبلاگ : وبلاگ نویسی یا وبلاگ ننویسی!

30 08 2011

سه‌شنبه 8 شهریور 1390

 

پايگاه اطلاع رساني جشنواره هاي فضاي مجازي

 

blog-day-2011 

 

BlogDay-2011

 

فردا 9 شهریور برابر با 31 آگوست روز جهانی وبلاگ‌هاست.از سال ۲۰۰۵ هر ساله این روز را روز جهانی وبلاگ‌ها می‌نامند  (سایت روز جهانی وبلاگ) .علت انتخاب این روز در بین روزهای مختلف سال هم دلیلی ساده دارد؛ 31 امین روز از هشتمین ماه میلادی.

 

 blogday-3-1

 

blog-day 

با یک نگاه گرافیکی به نماد مذکور متوجه شباهت این روز با کلمه blog می‌شویم.

جادارد که این روز را به همه عزیزان وبلاگ‌نویس تبریک بگوپم.

همچنین روز 16 شهریور هر سال به نام روز بلاگستان فارسی نامگذاری شده است.

persianblogsday-237x282

در مورد اهمیت این روز دوستان مطالب کامل و کم‌نقصی نوشته‌اند. عمده فعالیت این روز شامل معرفی 5 وبلاگ و اعلام آن به صاحبان وبلاگ‌هاست. من از این بخش می‌گذرم. علت آن هم مشخص است. وقتی گوگل‌ریدر من وبلاگ شخصی بیش از 50 نفر را دنبال می‌کند، چگونه 5 وبلاگ را انتخاب کنم؟ کار سختی است.

شاید کماکان بهتر باشد در اهمیت وبلاگ‌نویسی و نقش آن در توسعه جوامع انسانی بنویسیم. برای جامعه نوپایی مثل کشور خودمان، وبلاگ یک شاهراه حیاتی است. از رشد بسیار مطلوب و کیفی وبلاگ‌نویسی در چند سال اخیر نمی‌توان به سادگی گذشت. کافی‌ است به نقش ارزنده وبلاگ‌ها در اتفاقات چند سال اخیر – اعم از سیاسی، تکنولوژیکی، ورزشی، اجتماعی و…. – توجه کنیم. خیلی از وبلاگ‌ها به مراتب از سایت‌های خبری جلوترند. در این میان با رشد روزافزون شبکه‌های اجتماعی، دوستان فرصت بهتری برای معرفی وبلاگ‌ها پیدا کرده‌اند.

جا دارد در اینجا یاد کنم از یک روحیه به شدت ایرانی. جوگیری! بله. سن همه ما آنقدر هست (مال من خیلی بیشتر!) که به یاد بیاوریم دوران ابتدایی بلاگ‌نویسی در ایران را. وبلاگ‌ها به سرعت متولد می‌شدند، پست‌ها باسرعت تولید می‌شدند و…. بودندافرادی که گاه چندین وبلاگ را با هم اداره می‌کردند. سوالی که پیش می‌آید این است که کجاست آن وبلاگ‌ها؟ یا حداقل کجایند آن وبلاگ‌نویس‌ها؟

شروع کار چیزی است و ادامه آن چیز دیگر که قطعا اگر از شروع مهم‌تر نباشد، کم اهمیت‌تر از آن نیست. بحث مشغله کاری و وقت نداشتن به نظر من توجیه منطقی‌ ندارد.

امیدوارم دوستانی که همه با همدیگر در این فضا آشنا شده‌ایم و من شخصا به دوستی با آنان افتخار می‌کنم، به این سادگی همدیگر را از دست ندهیم!

 

پ.ن : سرعت اینترنت من هم اگر از سرعت بقیه کمتر نباشد، بیشتر نیست!

 

در این رابطه : به هوش باشید که “ روز وبلاگ “ نزدیک است!





داستان یک فیلترینگ احمقانه

16 03 2010

25 اسفند 1388

عصر روز شنبه 17 بهمن 1388 دستی از غیب درآمد و وبلاگ فکسنی حقیر را به تیغ تیز، زبان نفهم و منطق‌ناپذیر فیلترینگ آشنا نمود. یادم هست که ساعت 5صبح آن روز استخر رفته بودم، صبح سرکار بودم و عصر همان‌روز در یک هوای بسیار سرد و برفی به کوه رفته بودم و شب با چشمانی خسته پشت کامپیوتر نشستم و با وارد کردن آدرس وبلاگ دیدم که بله، فیلتر شده!

Filter

خواب از چشمم پرید، بسیار ناراحت شدم. در حد ترکیدن از خشم داشتم حرص می خوردم. نمیدانم چرا فیلتر شدم.

تا یک هفته منگ بودم. احساس می‌کردم که مطالب وبلاگم یا سیاسی در حد فحش به مسئولین بوده یا پورن محض! مگر چه داشت این وبلاگ؟ جز محلی برای درددل کردن؟ جز محلی برای ورود به دنیای وب؟ جز محلی برای آشنایی با دوستان ندیده؟ (والبته افتخار به این دوستی؟)

کاری نمی‌شد کرد. سبویی بود شکسته و آبی بود ریخته. نمی‌توانستم در همان محیط فیلتر شده ادامه دهم یا در وبلاگ جدید کارم را دوباره از سر بگیرم یا کلا همه چیز رو ببوسم و بگذارم به کنار.

این آخری برایم غیرممکن می‌نمود و می‌نماید. از سال 80 در عالم وبلاگ‌نویسی هستم.درمحیط های مختلف و با موضوعات مختلف. از عمر این وبلاگ فقط دوسال و نیم می‌گذرد. نوشته‌هایم تحفه‌ای نیست ولی سرتاپا برای خودم خاطره است. مگر وبلاگ‌نویسی غیر از این لذتی هم دارد؟!

در این بین دوستی به کمکم آمد و به من پیشنهاد داد تا با مسئولین فیلترینگ تماس بگیرم و چرایی کار را بپرسم. من این کار را نکردم و ایشان پس از تماس با من لطف کردند و ایمیلی به آن مسئولین زدند و از علت فیلتر شدن وبلاگم سوال کردند. سپس یوزر نیم و پسورد ایمیلی که با آن اقدام به تماس با مسئولین نموده بودند، در اختیار من قرار دادند. پس از دو روز مسئولین محترم لطف کردند و جواب دادند. متن جوابیه را در زیر مشاهده بفرمایید:

آدرس دامنه اينترنتي شما از جانب مخابرات مسدود نگشته و دستور انسداد از:

» کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه وابسته به دادستانی کل کشور(قوه قضاییه)»  دارد.

در صورت تمایل به اعتراض، درخواست اعتراض خود را همراه با مشخصات کامل صاحب دامنه شامل: نام و نام خانوادگی، شماره شناسنامه و محل صدور،تاریخ  تولد ، نام پدر،کد ملی، آدرس دقيق پستي و شماره تلفن ثابت و همراه براي ما ايميل نماييد تا اعتراض شما به کارگروه فوق ارسال گردد.

1- موضوع ايميل: نام دامنه فيلترشده

2-امکان تماس مستقيم شما با کارگروه فوق مقدورنمي باشد و ما رابط شما مي باشيم.

3-فقط ايميل» filter@dci.ir «مسئول پاسخگويي به موارد فيلترينگ اينترنتي ميباشد.

3-به ايميلهاي حاوي اطلاعات ناقص، يا ارسال مشخصات اشتباه، ترتيب اثر داده نخواهد شد.

4-هرگونه تغيير در آدرس فيلتر شده يا راه اندازي دامنه جديد با محتواي قبلي، يا راه اندازي سرويس https، تخلف محسوب ميگردد.

5-پاسخ شما از طريق ايميل يا تلفنتان به شما اعلام ميگردد و به علت حجم بالاي کاري، بررسي مجدد و جواب اعتراض شما وقت گير بوده، لذا از ارسال ايميلهاي تکراري خودداري فرماييد.

6- متن ايميل شما بايد بصورت فارسي و يا در يك فايل word نگاشته و ارسال گردد.

7- جهت بررسي حتما بايد سايت شما قابل مشاهده و در دسترس باشد و در صورت down بودن وب سايتتان نوبت شما باطل گشته و اعتراض شما رسيدگي نميگردد.

با احترام

واحد فيلترينگ مخابرات

تلفن: 31 و88031530-21-0098

ايميل:

filter@dci.ir

واحد فیلترینگ مخابرات

 

 

حالتان به هم نخورد؟ وقاحت تا این حد؟ فیلترینگ یا رفع آن چه ربطی به دانستن مشخصات درحد آبا و اجداد صاحب وبلاگ دارد؟ یعنی من در حدی بودم که مورد خطاب و عنایت کارگروه تعیین فلان و فلان قرار بگیرم؟ یعنی من حق ندارم از علت فیلتر شدن وبلاگ خبردار شوم؟

ترجیح دادم از خیر این وبلاگ بگذرم، -علیرغم علاقه بسیار شدیدم به آن – و به یک خانه جدبد بروم. و بدینسان خانه جدیدم را بنا نهادم. ( همین جا لازم می‌دانم که یادآوری کنم که وقتی که وبلاگ‌نویس معروفی مانند بلاگ‌نوشت دچار این تیغ تیز شد، فهمیدم که من پشه‌ای ناتوانم. ایشان درپستی با عنوان به احترام آزادی بیان، بلاگ‌نوشت فیلتر باقی می‌ماند ترجیح دادند در همان محیط فیلتر شده باقی بمانند.)

به فاصله چند روز وبلاگ جدیدم را –که آن هم در وردپرس واقع شده و گرمی از میلیون‌ها خروار مطالب وردپرس را تشکیل می‌دهد- بنا نهادم.

همچنان دلبسته دل‌زده خواهم ماند. فید نظرات را با گوگل‌ریدر دنبال خواهم کرد. هر چه باشد جزئی از وجودم شده بود ولی دیگر احتمالا در اینجا نخواهم نوشت. یادآوری این نکته برای خودم مهم است که “دل‌زده” با 542 پست و 1562 دیدگاه بریا من یک خاطره شد.

در بسیار از شبکه‌های اجتماعی عضو هستم. در بسیاری از  آنها به جز “ به اشتراک‌ گذاشته شده های گوگل ریدر” و “ گوگل باز” با نام دل‌زده فعال بودم. هنوز هم همانطور است. در زیر لیستی از شبکه‌های اجتماعی به همراه آدرس عضویتم را می‌آورم:

توییترفرندفیدبالاتریندلشز –  به اشتراک‌ گذاشته شده‌های گوگل ربدریوتیوبپلارکvi.sualizeاستامبل آپنواکوپاگوگل یاز –  فیس‌بوک

 

در خانه جدید  منتظر نظرات و پیشنهاداتتان می‌مانم. دروبلاگ یا شبکه‌های اجتماعی به همراه من باشید. ممنونم.





رنگی نشوید!

7 09 2008

نیچه فیلسوف آلمانی می گوید:
» انسان موجود عجیبی است! اگر به او بگویید در آسمان خدا، یکصد میلیارد و نهصد و نود و نه ستاره وجود دارد بی چون و چرا می پذیرد. اما اگر در پارکی ببیند روی نیمکتی نوشته اند: رنگی نشوید، فورا انگشت خود را به نیمکت می کشد تا مطمئن شود !! (در اینجا پیداش کردم هرچند که قبلا هم شنیده بودم. حالا چه فرقی می‌کنه؟)

چند روز قبل از طریق یکی از پست‌های دکتر مزیدی با عنوان: Ping.fm سایتی که همه بدان نیازمندیم با سایت خوب Ping.fm آشنا شدم. البته برای توضیح موارد استفاده باید به توضیحات خوب دکتر مزیدی مراجعه شود. در عین اینکه معتقدم این‌ روزها سایت‌های اجتماعی گسترش وحشتناکی یافته‌اند، ولی دانستن این موضوع که محور حرکت‌های وب در آینده نه چندان دوری که ما الان در تالار ورودی ان قرار داریم، شبکه‌های اجتماعی و خروج یا بهتر بگویم اخراج ما از انزوای وبی است، لزوم آشنایی با این سایت‌ها و ایضا سایت‌های همراه آنها بخوبی مشخص می شود.

تجربه جدیدی که دوستان وردپرسی اخیرا با آن مواجه شدند- مشکل لاگین شدن به اکانت وردپرس-، به خوبی اهمیتٍ داشتن کلیدهای مختلف برای ورود به خانه وبی را مشخص می‌کند. بعید نیست عنقریب که برای شروع ویندوزر هم ما مجبور به عبور از دهها اسم رمز و کرک و… شویم!

به نظر من پینگ دات اف ام یک کلید خوب است که دهها سرویس مختلف را پشتیبانی می‌کند. کافی است سرویس‌های مختلفی را که در آن عضو هستید، به این سایت معرفی کنید تا به راحتی همه را در پیش‌خوان خودتان داشته باشید. به همین سادگی!

فکر می‌کنید من غیر از این کار دیگری کردم؟ نه والله! فقط اشتباهی که کردم این بود که یک جمله کوتاه برای تمرین در قسمت مربوطه سایت پینگ دات اف ام نوشته و آن را پینگ نمودم. دیدم خبری نیست، جمله دوم تمرینی را هم به همین ترتیب نوشتم و باز هم پینگ کردم. غافل از اینکه این جمله و کلا هرچه که در آن محیط می نویسم، به تمامی سرویس‌‌هایی که به پینگ دات اف ام معرفی کرده‌ام، پست شده، منجمله وبلاگ خودم! در واقع می‌باید در قسمت” Ping My“ می‌باید نوع سرویسی که جملات در آن پست می‌شد، انتخاب می‌کردم، که نکرده بودم!

با این سرعت لاک‌پشتی اینترنت هم که دقایقی می‌کشید تا مطلب تمرینی در تمامی سرویسها ظاهر شوند. در فرند فید اثر آن پس از حدود 20 دقیقه ظاهر شد.

خب مجبور بودم که دو پست تمرینی وبلاگ را حذف کنم. دلیل نداشت باقی بمانند. این فیدخوان‌ها هم که از دوربین‌های سازمان جهانی انرژی اتمی دقیق‌ترند. بلافاصله فید این دو نوشته در فیدخوان دوستان ظاهر شد. و دوستی به درستی تذکر داد که فید این پست‌های حذف شده باقی‌می‌مانند! چه می‌توانستم بکنم؟

فقط این را می‌گویم که از همه دوستان از این بابت عذر می‌خواهم. اما ذکر چند نکته ضروری:

1- مطلب اول این پست چه ربطی داشت؟ این‌که من گفته دکتر مزیدی را باور نکردم و انگشتم را به نیمکت زدم تا ببینم! در واقع خواستم توانایی‌های این سایت را خودم بیازمایم!

2-  دکتر مزیدی را باور کنیم!

3- کلیدهای ورود به خانه‌هایمان را درجای محکمی نگه داریم!

4- سایت‌های اشتراک وبی را جدی‌تر بگیریم!

5- و دیگر هیچ!

Technorati Tags:

ارسال به:

Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Del.icio.us :: Digg :: Stumble :: Furl :: Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Addthis to other :: Subscribe to Feed