بدون شکرلطفا

19 08 2006
ازکاپوچينو-شماره۲۳ – ۲۳آبان۸۱
نخير، نمي‌بارد كه نمي‌بارد. مانده‌اي ميان سكون و هرچه تقلا مي‌كني، بي‌هيچ پيشرفت، ايستاده‌اي ميان خلا و حالا است كه مي‌فهمي دلگيري مزخرف بعد‌الظهرپاييزي جمعه، نه براي مدرسه‌اي است كه مي‌خواهد به‌زور به حركت دربياوردت كه طعم تلخ ابر سياهي است كه انگار سياهي‌اش هديه شوم آسمان است به روزهاي بي‌ترانگي‌ات
000000
خدايا كجايي؟ هستي هنوز؟ من‌كه هستم، پس كجاست پلي كه فاصله‌اش صفر بين‌مان و تنها يك كلمه بود و آن يك كلمه
خواستن بود.
0000000
گنجشك كوچولو، تو كه رفتي، تو كه خوب شدي تازه يادم افتاد ديگر قصه‌اي نيست براي گفتن و ترانه‌اي نيست براي سرودن. تو كه رفتي ديگر حتي طنازي مغرور گنجشكهاي ديگر، نشان دادن گرمايي است كه ديگر نيست در اين سوز، برايم بازي بود و قصه‌اي براي تماشا
000000
باريد، بالاخره باريد، حالا نوبت من است و نوبت تو، زماني براي مستي، براي چشيدن طعم شور قطره اشكي كه از چشمانت مي‌چكد و صداي زمزمه كه نه فريادي دلنشين كه مي‌پيچد و انگار آواي دل توست كه دنبال پلي ‌مي‌گردد كه ديگر نيست، كه هست اما تو نمي‌بيني‌اش. آواي طلب، طلب آرامش، آرامشي كه سكون نيست، آواي دلنشين ربنا…http://www.cappuccinomag.com
Advertisements

کارها

Information

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: