عشق قدیمی

همین امروز اتفاق افتاد. 21 فروردین 88:

مرد بیش از هشتاد سال سن داشت. بازنشسته. دارای فرزندانی از جنس پسر و دختر. همسرش نیز تقریبا همسنش. یه ذره اینور یا اونور. همه بچه‌ها ازدواج کردند و آنان دارای نوه‌های متعدد شدند. زنش مریض شد. پنج سال در بستر خوابید. پرستار اصلیش شوهرش بود با آن زانوی دردناک و راه رفتنی که بیشتر حالت سکندری خوردن داشت. زن یکدفعه ساعت سه شب هوس کباب می کرد و شوهر صبورانه در همان ساعت بساط  کباب را فراهم می‌کرد. دخترشان نیز البته زحمت زیادی کشید. دو ماه قبل زن مرد را ترک کرد و رفت. یعنی مرد. بچه‌ها از اینور و اونور پیدایشان شد. گریه‌ای برای زنی که زحمت زیادی برایشان کشید. همه چیز تمام شد. همه رفتند سر خانه و زندگیشان. مرد ماند و خاطرات سال‌ها همراهی همسرش. فرزندانش به نوبت به او سر می زدند و شب‌ها پیشش می‌ماندند. چه ماندنی؟ مگر نوبتی هم می‌شود پرستاری کرد؟

عید آمد. نوعید همسرش بود. حالتش به خوبی بی قراریش را نشان می‌داد. ناگهان دیروز گفتند: خودش هم در بیمارستان بستری و فوت کرد.! باور کردنی نبود. خوش طینت، خوش‌قلب و خوش‌مشرب. با حافظه قوی و سینه ای پر از خاطره. رفت و به همسرش پیوست.

به همسرش علاقه فراوان داشت و بی‌تردید او اکنون در پیش همسر خود در عالمی دیگر است.

پ.ن. این‌ها که گفتم داستان نبود. کاملا واقعی و ایشان از بستگان من بودند.

پ.ن. تصویر بی‌ربط نیست. خودم تهیه کرده‌‌ام. منتها مال چند وقت قبل بود. دنبال فرصت بودم برای استفاده از تصویر.

ارسال به: : :::::::::::