المنةلله که هوای خـــوش نوروز
باز آمد و از جور زمستان برهیدیم
بار دیگر نوروز و روز نو از راه رسید. بیسبب نیست که این همه در مدح این پدیده سخن گفته شده است (برای نمونه اینجا را ببینید که در آن نتیجه جستجوی نوروز در اشعار تعدادی از شاعران آورده شده است). همه دارند نو میپوشند و ظاهری نو پیدا می کنند. ماراتن خرید برای عید تا دقایق پایانی ادامه دارد.
چند ساعتی بیشتر به پایان عمر سال 87 باقی نمانده. سالی پر از خاطرات گوناگون. در لحظاتی که دارم این پست را مینویسم، وارد اولین دقایق آخرین روز سال 87 شدهایم.گاهی “باز” دیدن آنچه که قبلا دیدهایم –ایبار با نگاهی دیگر- میتواند بسیار ثمربخش باشد.
همه مردم بعضی چیزها را با هم و به طور مساوی دیدند: تحولات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه.سالی که در آن خیلی تلاش شد تا سال نوآوری باشد، ولی آنچه ما به عنوان دستاورد و نوآوری دیدیم، در واقع چیدن خوشههای محصولاتی بود که چندین سال قبل کاشته شده بودند. از ماهواره امید گرفته تا افتتاحهای کیلویی دولتی. بیتحرکی، رکود و جمود در بخش های غیردولتی نمود بیشتری یافت و همه اینها تاثیر روانی خود را بر جامعه گذاشت.
در آمریکا اوباما آمد، بوش رفت. در غزه جنگ اتفاق افتاد، در چین المپیک برگزار شد، فدراسیون فوتبال ایران نمونه شد (حالا بقیه چی بودن خدا میدونه)، اقتصاد ایران از سیاستهای “بکش زیرش” فوتبال تبعیت کرد، بحران اقتصادی، دزدان سومالی، کاهش بارش باران و ….
اینها همه اتفاق افتاد و همه هم اینها را دیدند یا خبر دارند. قطعا بسیاری از این موارد تاثیر زیادی در زندگی همه ما داشته است.
اما در مورد خودم، به قول دوستی مهمترین اتفاق این بود که یکسال بزرگتر شدم، خاطرات خوش زیادی داشتم و البته خاطرات ناگواری نیز. دوستان و بستگانی را از دست دادم.
اما از بعد شخصی: ورزش منظم خودم را داشتم. 125 جلسه شنای صبحگاهی با طی بیش از 190 کیلومتر در استخر در این 125 جلسه، 77 بار پیادهروی و کوهپیمایی داشتم و در این 77 بار بیش از 180 ساعت در کوه و پیادهروی بوده ام. معاینات و تستهای پزشکیم همه خوب و نرمال بودند.
در این یکسال 92 پست وبلاگی داشتم که اولین آن این پست بود و آخرین آن همین است که دارید میخوانید.
سال 1387 را با این آرزوها به پایان می رسانم که سلامتی و سعادت نصیب همه ما گردد و جامعهای خوب، پویا و سرزنده داشته باشیم. از همه دوستان وبلاگیم که در این یکسال با خواندن نوشته هایم و ارائه نظرات مشوقم بودند، ممنونم. حضوری موثرتر و قوی تر در سال جدید و ارائه پیشنهاداتی بیشتر در مورد وبلاگم آرزو دارم.
پ. نهای قبل از خداحافظی پایانی:
1-مطلب با اصل 90 به 10 زندگیتان را متحول کنید را جدیتر و مثبت تر بخوانید. من بسیار لذت بردم.
2- مواظب باشید در نوروز کثافتکاری نکنید!
3- تکلیف حدود 9 ساعت روز 30 اسفند (ازلحظه تحویل سال تا ساعت 12 شب همان روز) چیست؟ نه جزء 30 اسفند است و نه جزء اول فروردین! (باور کنید به تنهایی کشف کردم!)
به خدا میسپارمتان و در سال جدید باز هم منتظرتان هستم.
30 اسفند1387

با طی بیش از 190 کیلومتر در استخر در این 125 جلسه، 77 بار پیادهروی و کوهپیمایی داشتم و در این 77 بار بیش از 180 ساعت در کوه و پیادهروی بوده ام. معاینات و تستهای پزشکیم همه خوب و نرمال بودند.
بابا تو دیگه کی هستی …..
دوستان و بستگانی را از دست دادم.
روحشون شاد.
بقول ما شمالیا دلزده ی گرامی :
سال دیگه بچه بغل
سال نو مبارک.
سلام
سال نو مبارک
انشالله سالی سرشار از موفقیت داشته باشی (:
به جان خودم اولین پست بیشتر از 10 خطت بود که خوندم
عید مبارک باشه دلزده جان
بابا ورزشکار، ایول
- تکلیف حدود 9 ساعت روز 30 اسفند (ازلحظه تحویل سال تا ساعت 12 شب همان روز) چیست؟ نه جزء 30 اسفند است و نه جزء اول فروردین! (باور کنید به تنهایی کشف کردم!)
پاسخ: فِک کنم سال کبیسه همینجوری درست میشه دیگه. همین چندساعتها جمع میشه و بعدش یهدفه یه سالی کبیسه میشه.
سلام دل زده عزیز…
سال نوتون مبارک، تقریبا دو ساعت دیگه سال تحویل می شه…
امیدوارم تو سال جدید بیشتر پیاده روی و اینا کنی… که مثل من نباشی…
سالی پر از خوبی و خوشی و رسیدن به چیزای خوب برات آرزو دارم…
قربانت، بوس بوس…
خوش به حالت …
هنوز دست از سر اون نه تاعت بر نداشتيد . تا آخر امسال درگير مي مونيد ها
سال نوت مبارک، ان شاء الله امسال دلزده نباشی
فعلا فقط عیدت مبارک
سال نو مبارک دلزده جان. خوش باشی همیشه
کجاییییییییییییییی؟ پست جدید بده بیاد… به جای عیدی ….
راس میگه نازنازی،یه پست تو سال جدید،دیگه وقتشه.