صبح که ازخواب بیدارشدم ،پس اردقایقی که می گذردتلویزیون دربرنامه مردم ایران سلام تصنیف بسیارزیبای استادشجریان بانام «جان جهان دوش کجابوده ای»راپخش می کند.این تصنیف یادآوردخاطرات 20سال قبل من دردوران دانشجویی است.زمانی که کاست مرکب خوانی درآن موقع-والبته اکنون نیز-دراوج بود.شخصا این تصنیف راهزاران بارشنیده ام.هربارانگارنشنیده ام.واقعا دراین لحظات صدای اطرافیان رانمی شنوم وبه قول کسی هنگ می کنم.
به این فضااضافه کنید هوای مه آلودبیرون را.پاییزفصل شاعران است.یعنی مانمی توانیم ازاین زیبایی ها-بی شاعربودن-لذت ببریم؟
به نظر من که از بیشتر شرایط میشه برای لذت بردن استفاده کرد
ولی خوب شاعران امتیاز ویژه تری دارند
[...] یوتیوب عزیزدراینجا .درعالمی دیگر رفتم واقعا.قبلا هم دراینجا به این تصنیف اشاره کرده [...]
[...] مهر، روز تولد استاد شجریان آینهای، رنگ تو عکس کسی است! جان جهان، دوش کجا بودهای؟ مرغ سحر- داغمان تازهتر شد [...]
[...] آینهای، رنگ تو عکس کسی است [...]